Şayet insanların seni övmelerinden korkar, yermelerine sevinirsen.Bulursan kendinden daha muhtaçlara dağıtır, bulmazsan şükredersen.
Zenginsen “şakirinden”, fakirsen “sabirinden” olabilirsen.
Nefsini yetmiş firavun şiddetinde görecek kadar hor tutarsan.
* * *
Şayet bir serçenin fil doğurduğunu, bir kedinin aslan olduğunu duyar da hiç hayret etmezsen.
İyilik ettiğin bir kimseden kötülük görüp de şaşırmazsan.
Alkışlara üzülür, tükürüklere aldırmazsan.
Kürsüye titreyerek, sehpaya dik başla ve sert adımlarla çıkabilirsen.
* * *
Şayet altını topraktan değersiz görebilirsen.
Ölmeden önce ölüp dirilebilirsen.
Köpeklerden vefa, dostluk, sabır ve sadakat dersi alabilirsen.
Bir dilim ekmek, bir avuç su ve bir hırkayla mes’ut olabilirsen.
* * *
Şayet az gülüp, çok ağlayabilirsen.
İzzetli bir ölümü zilletli bir hayata tercih edebilirsen.
Konuşmaya kudretin olduğu halde dilsiz durabilirsen.
Sana kötülük edenlere candan iyilik edebilirsen.
* * *
Şayet gençlikte ihtiyarlığı, sağlıkta hastalığı ve varlıkta yokluğu düşünürsen
Uçmak imkânın olduğu halde ayaklarını yerden kaldırmazsan.
Kuşlarla konuşabildiğin halde bundan kimseye bahsetmezsen.
Baş olmaktan nefret edip, tabi olmaktan zevk duyabilirsen.
* * *
Şayet cahillerin çoğalttığı noktayı bilebilirsen.
Otuz sene beş vakit namazı camide ön safta kılıp hala haline ağlarsan.
Bir ömür boyu korkuyla ümidi birlikte tutabilirsen.
Hiçbir mevkiye talib olmaz, matlub olunca da sevinmezsen.
* * *
Şayet insanlar seni beğenirse “eyvah” diyebilirsen.
Gözlerini kapadığın vakit daha iyi görebilirsen.
Bütün bu dediklerimi yapabilirsen.
İşte o zaman olgun bir adam olmanın ilk adımını atmış olacaksın
